با دوستش ساعت 5 قرار داشت.نم نم باران صورت زیبایش را خیس میکرد اشک هایش, غرور زیبای دخترانه اش را زیر سوال نمیبرد آرام قدم بر میداشت مثل همیشه زیبا و متین داغ چه چیزی اینطور آزرده اش کرده بود را تنها خدا میدانست به محل قرار که رسید با چنان آرامشو تبسمی بر لب سلام کرد که دوستش آرام زمزمه کرد((خوش به حالت که اینقدر خوشبختی))

گرگ و میش صبح بود بی خوابی عجیب به سرش زده بود سرما روی دیوار ها میخزید و به طرفش هجوم می آورد؛صدای برخورد پلاک آهنی در همسایه را به خوبی میشنید کاش صبح میشد ,کاش زودتر آرامش میافت کابو س سحرگاهی به پایان رسید اکنون ساعت 8 صبح بود و او با آرامش کامل غرق در خواب!

دخترک از کنار پسر گذشت لباس حریر بلندش روی زمین کشیده میشد صدای شادی کردن اطرافیانش را میشنید می خواست نشان دهد آرام است می خواست بگوید خوشحال است نمیخواست غرورش پایمال شود نمی خواست دیگر حتی لطمه ای ببیند نفس عمیقی کشیداما  سینه تا گلویش را گویی کسی فشار میداد از کنار عشق سابقش که گذشت چشمان مغرورش خیس اشک بود.........

دیگر نبودنت و حتی بودنت برایم فرقی ندارد نباش که نبودت, لااقل خاطرات خوشت را از قلبم پاک نمی کند.

هنوز هم هستند دخترانی که تنشان بوی محبت خالص میدهد...

بکرند...

نابند...

احساساتشان دست نخورده است..

لمس نشده اند،

...... باور نکرده اند،

تحقیر نشده اند..

آری ، هنوز هم هستند ! نادرند ! کمیاب اند ! پاک اند !

روزی که قرار می شود کنار گوش کودکی لالایی بخوانند ، شرمشان از نام " مادر " نمی شود !

و زیر آغوش همسرشان ، چشمانشان را نخواهند بست که با رویای دیگری سر کنند....!!!